1-8-2026

Saving Private Yen.

De Zuid-Koreaanse Kospi-index kan vandaag bijna beschouwd worden als een tracker op de AI- en halfgeleiderindustrie. Met zwaargewichten als SK Hynix, Samsung (waar beleggers zich steeds meer op de halfgeleiderdivisie focussen), Hanmi Semiconductor en LG Energy Solutions verloor de index op zijn dieptepunt maar liefst 34% in één maand tijd. Juli veranderde van een feest naar een kater voor beleggers die massaal de trend van de afgelopen twee jaar volgden.

Optimisten zien in de forse koersdalingen een unieke koopkans. Pessimisten zijn wie ze zijn en plaatsen hier vraagtekens bij. Volgens hen worden de huidige waarderingen nog altijd gedragen door hyperscalers die ongeremd investeren in datacenters en rekenkracht, terwijl niemand met zekerheid kan inschatten hoeveel AI-capaciteit de markt uiteindelijk werkelijk nodig zal hebben. Ooit wordt de kraan langzaam dichtgedraaid en heel wat beleggers verkozen in juli het zekere voor het onzekere.

De populariteit van leveraged ETF’s gooit extra olie op het vuur. Ze werken als een turbo wanneer koersen stijgen, maar veranderen bij een correctie in een financiële achtbaan zonder veiligheidsgordel.

Vergeleken daarmee bleef de schade op de bredere markten beperkt. De Nasdaq Composite verloor ongeveer 3%, de S&P 500 bleef nagenoeg stabiel en de EuroStoxx 50 wist zelfs nog een bescheiden half procent winst uit de brand te slepen.
De verkoopgolf beperkte zich niet alleen tot Zuid-Korea. De Japanse Nikkei 225 verloor ongeveer 8%, al staat de index sinds het begin van het jaar nog altijd zo'n 25% hoger. Wat het hardst stijgt, loopt nu eenmaal ook het grootste risico op een stevige correctie wanneer het sentiment omslaat.

Dure waarderingen waren niet de enige remmende factor voor de Nikkei. Eind juli besloten de Verenigde Staten en Japan gezamenlijk de yen te ondersteunen. Opvallend, want gecoördineerde interventies van Washington op een buitenlandse munt zijn een zeldzaam gegeven. Maar extreme omstandigheden vereisen extreme antwoorden. In dertien jaar tijd verloor de yen ongeveer de helft van zijn waarde ten opzichte van de dollar. Met een munt die in de ramsj belandde, ontstond de ideale voedingsbodem voor de zogenaamde carry trade. Beleggers leenden goedkoop yen, wisselden die om naar dollars en investeerden vervolgens
in Amerikaanse (overheids)obligaties en aandelen. Zolang de yen bleef verzwakken, bleef de geldpers lopen.

Maar ook hier geldt het adagio van Milton Friedman: ‘there’s no such thing as a free lunch.’ Een zwakke yen ondersteunt de export, maar importeert tegelijk inflatie. Na decennia van hardnekkige deflatie flirt Japan vandaag opnieuw met een inflatie van 1,7%. Dat hoeft op zich geen probleem te zijn, maar het gigantische investeringsplan van premier Takaichi zal de inflatiedruk verder doen toenemen. Zij wil de komende 14 jaar zo’n 370 biljoen yen of 2300 miljard dollar investeren om de productiviteit te stimuleren en dit terwijl het land met een gigantische overheidsschuld af te rekenen heeft.

De interventie van de VS heeft, net als andere operaties uit het verleden, weinig met liefdadigheid te maken, maar met de angst dat een stevig stijgende yen de carry trade op een abrupte manier laat imploderen. Wanneer de yen plots te abrupt stijgt door een hogere inflatie(druk), loopt de rekening voor beleggers die de munt uitleenden om dollars in te kopen, snel op. Om oplopende verliezen te vermijden, moeten ze activa verkopen en de yen opnieuw (duurder) inkopen. Dit proces doet de yen verder in waarde stijgen waardoor de verkoopdruk op andere beleggers in de carry trade verder toeneemt. Japan behoort tot de grootste
buitenlandse beleggers in Amerikaanse staatsobligaties. Het gevaar voor de VS bestaat er dus in dat beleggers massaal hun Amerikaanse staatsobligaties zouden verkopen omdat beleggen in Japan terug aantrekkelijker zou worden. Gedwongen verkopen zouden de Amerikaanse rente fors doen stijgen en wereldwijd de financiële markten onder druk zetten.

De VS wil de afwikkeling van deze gigantische hefboompositie ordelijk laten verlopen om financiële schokken te vermijden. Tegelijk sturen ze een duidelijke boodschap naar beleggers dat de yen geen gratis speculatiemunt is.

Veertig jaar eerder haalde de VS dezelfde trukendoos boven. De Amerikaanse liefde voor kersenbloesems is in die tijd niet groter geworden. De liefde voor een stabiele Amerikaanse rente daarentegen bloeit als nooit tevoren. Saving Private Yen of Saving Private Treasury? Wij gokken op het laatste.